Македонија денеска живее под назнаката добрососедство и тоа се бара единствено од неа. Тоа ми личи како кога некој дојденец ќе дигне глава, а староседелците ќе почнат сите да го удираат по неа и да му цртаат што тој смее, како е редот, кое чие е.
Ако актуелната власт држи до тоа дека ние не само што не сме дојденци, туку сме антички Македонци; тогаш каде лежи фрустрацијата да се настапува како провинцијалец? Во што е проблемот; во сомнежот на сопствениот став, во личните капацитети, државнички или на државата, или, сите сме лидери само за по дома криејќи се зад моќта на власта?
Македонија денес е држава во која сакаат да регистрираат грчко- српска црква, а домашната не ја признаваат. Тоа го организираат сите соседи; едните буцкаат и велат дека ако Албанците не најдат свое во пакт со Македонците тоа ќе го направат со другите Албанци, другите пак забрануваат и малтретираат други Македонци, праќајќи ја пораката дека македонскиот исток никогаш за Македонија нема да биде европски запад.
А новата реалност веќе бара нов црвен килим! Иако новајлии на старите антички Македонци им диктираат како да бидат пречекани.
Македонија денес мора да одработи првин за денеска, па потоа да се надеваме за утре!
Posts
